Uit mijn comfortzone…

Ik ga dit jaar uit mijn comfortzone…! Ik heb me namelijk ingeschreven voor drie triathlons die in drie weekenden achter elkaar worden gehouden. En om het nog een beetje erger te maken: de laatste is niet een 1/8 triathlon, maar een 1/4…Oh hellup! Waar is mijn comfortzone als je ém nodig hebt!? Lees verder Uit mijn comfortzone…

Balletje, balletje…

“Naar voren, naar rechts, naar achteren… Nee, niet overstrekken, houd dat bekken op de bal.” In gedachten hoor ik elke avond de stem van mijn fysiotherapeute terwijl ik braaf mijn oefeningen doe op de mat of bal. Sinds december heb ik last van mijn onderrug. Eerst dacht ik aan een reumaontsteking, maar het blijkt toch echt gewoon overbelasting te zijn. Dus hup: op de bal en draaien met die heupen! Lees verder Balletje, balletje…

Doelgericht

Veel sporters hebben er last van: als ze geen doel voor ogen hebben, dan ontbreekt de motivatie om te trainen. Dat was bij mij eigenlijk nooit zo’n probleem: ik sport voor mijn plezier, ik ben niet zo prestatiegericht. Waarschijnlijk omdat ik wel weet dat ik de snelste niet ben, nooit op een podium zal staan. Maar de afgelopen weken lukte het me maar matig om me op te laden voor trainingen. Lees verder Doelgericht

Soms moet je gewoon gáán!

Nienke bankrover (1)Laat ik er maar eerlijk voor uitkomen: ik heb een hekel aan de winter. Vorst en sneeuw: aan mij is het niet besteed. Ik heb al jaren de onhebbelijke gewoonte om onderuit te gaan als het glad is. En aangezien ik een aardig eind moet rijden voordat ik bij mijn werk ben, vind ik gladheid op de wegen een gruwel. Sporten in de winter is nu ook niet echt mijn hobby. Dus toen het laatst op zondag flink koud was, keek ik er niet naar uit om te gaan fietsen. Lees verder Soms moet je gewoon gáán!

Waarom 2018 een topjaar wordt!

jaaroverzicht Nienke 2017Zo aan het eind van 2017 is het tijd om even terug te kijken op het afgelopen jaar. Voor mij persoonlijk een jaar met een paar ups, maar vooral veel downs, zeker op het gebied van gezondheid. Nog geen vijf maanden na de geboorte van onze dochter kreeg ik de diagnose reuma. Van een gezonde vrouw werd ik ineens chronisch patiënt. Toch kende 2017 ook hoogtepunten die veel belangrijker zijn dan de vele dieptepunten: ik deed bijvoorbeeld – ondanks de reuma – toch mee aan de 1/16 Vrouwentriathlon! Lees verder Waarom 2018 een topjaar wordt!

Blaasbalgje

Blaasbalg“Hrirgh, hrirgh.” Zo ongeveer klinkt mijn ademhaling als ik eindelijk weer eens kan gaan hardlopen. Als een soort van lekke blaasbalg. Mijn adem piept, er zit een extra fluitje bij in. Het is een souvenir van dik een maand ziek zijn. Een onschuldig griepje eind augustus werd een bronchitis en uiteindelijk zelfs een forse longontsteking. Van de maand september heb ik weinig meegekregen. Wat kan een mens dan ziek zijn zeg! Na wat paardenmiddelen in de vorm van antibioticumkuren, prednison en een pufje ben ik er langzaam weer bovenop gekrabbeld. Lees verder Blaasbalgje

Afstappen is voor watjes

Nienke-col-du-DononGeen kip te bekennen in de wijde omtrek. Nou ja, helemaal zeker ben ik daar niet van, maar ik zie er tenminste geen één. Fietsen in de Vogezen betekent fietsen door het bos. En aan deze kant van het gebied zijn de colletjes rustig, onontdekt bijna. Naast me het geluid en af en toe zicht op het kabbelende water. Vogels die kwetteren en schetteren en verder niks dan het geluid van twee wielen op het asfalt. Lees verder Afstappen is voor watjes

Uitgieren en doorgaan

Nienke Vrouwentriathlon Utrecht 2017‘Je doet het voor jezelf, het gaat erom dat je het haalt, je doet het voor jezelf, het gaat erom dat je het haalt, je doet het voor jezelf…’ Als een soort mantra gaat deze gedachte door me heen als ik tegen de wind in aan het stoempen ben op Het Lint. Deze mentale herhaling moet ervoor zorgen dat mijn gedachten niet te veel afdwalen. Want steeds opnieuw denk ik aan al die mensen voor wie ik graag een mooie prestatie neer wil zetten. En zodra ik daar aan denk, heb ik direct het gevoel dat ik tekort schiet. Lees verder Uitgieren en doorgaan