Categoriearchief: Hardlopen

Doelgericht

Veel sporters hebben er last van: als ze geen doel voor ogen hebben, dan ontbreekt de motivatie om te trainen. Dat was bij mij eigenlijk nooit zo’n probleem: ik sport voor mijn plezier, ik ben niet zo prestatiegericht. Waarschijnlijk omdat ik wel weet dat ik de snelste niet ben, nooit op een podium zal staan. Maar de afgelopen weken lukte het me maar matig om me op te laden voor trainingen. Lees verder Doelgericht

Blaasbalgje

Blaasbalg“Hrirgh, hrirgh.” Zo ongeveer klinkt mijn ademhaling als ik eindelijk weer eens kan gaan hardlopen. Als een soort van lekke blaasbalg. Mijn adem piept, er zit een extra fluitje bij in. Het is een souvenir van dik een maand ziek zijn. Een onschuldig griepje eind augustus werd een bronchitis en uiteindelijk zelfs een forse longontsteking. Van de maand september heb ik weinig meegekregen. Wat kan een mens dan ziek zijn zeg! Na wat paardenmiddelen in de vorm van antibioticumkuren, prednison en een pufje ben ik er langzaam weer bovenop gekrabbeld. Lees verder Blaasbalgje

Uitgieren en doorgaan

Nienke Vrouwentriathlon Utrecht 2017‘Je doet het voor jezelf, het gaat erom dat je het haalt, je doet het voor jezelf, het gaat erom dat je het haalt, je doet het voor jezelf…’ Als een soort mantra gaat deze gedachte door me heen als ik tegen de wind in aan het stoempen ben op Het Lint. Deze mentale herhaling moet ervoor zorgen dat mijn gedachten niet te veel afdwalen. Want steeds opnieuw denk ik aan al die mensen voor wie ik graag een mooie prestatie neer wil zetten. En zodra ik daar aan denk, heb ik direct het gevoel dat ik tekort schiet. Lees verder Uitgieren en doorgaan

Doe ik het wel of doe ik het niet?

bloemblaadje plukkenTwijfel, twijfel, twijfel. Doe ik het wel, of doe ik het niet? De afgelopen dagen hink ik continu op twee gedachten: ‘Ja, ik schrijf me in!’ en ‘Nee, ik doe het niet’. Ik wil zo graag meedoen aan de 1/16e van de Vrouwentriathlon, maar ik vraag me tegelijkertijd af hoe verstandig dit is. Het is als met een bloemetje: ik pluk er steeds een blaadje af: ik doe het wel, ik doe het niet, ik doe het wel, ik doe het niet… Lees verder Doe ik het wel of doe ik het niet?

De stoute schoenen

de stoute schoenenMijn hardloopschoenen. Al zo’n twee maanden staan ze stof te vergaren. Een dag vóór ik te horen kreeg dat ik reuma heb, ging ik nog hardlopen. Mijn voeten deden zeer, mijn knie stond in de fik. Maar ach, hoe vaak had ik dat al niet gehad? Ik ging gewoon, pijn hoorde er toch bij? Inmiddels weet ik dus dat die pijn een oorzaak heeft. En hardlopen heb ik sindsdien niet meer gedaan. Maar sinds kort speel ik steeds meer met de gedachten om toch de stoute (hardloop)schoenen aan te doen en gewoon weer te gaan rennen. Lees verder De stoute schoenen

De eerste keer

Swimbikeruncore‘Like a vir-hi-hi-hirgin’. Ik betrap me erop dat ik al de halve dag like a virgin van Madonna loop te neuriën. De afgelopen weken mocht ik – na de bevalling van onze dochter in september – steeds een beetje meer doen op sportgebied. En elke keer had ik vlinders in mijn buik en maagdelijke zenuwen: de eerste keer, hoe zal het zijn? Lees verder De eerste keer

Aan de wilgen

aan de wilgenHet is zover: ik hang mijn hardloopschoenen aan de wilgen. Figuurlijk dan hè. Om te beginnen heb ik ze niet in een echte wilg gehangen, maar in een willekeurige boom die ik tegenkwam. Om ze er ook snel weer uit te halen. Want hoewel ik even de brui heb gegeven aan hardlopen, trek ik mijn fijne schoenen nog wel regelmatig aan. Voor een stevige wandeling bijvoorbeeld. Lees verder Aan de wilgen

Geen triathlons voor mij dit jaar

swim bike run baby‘Inschrijven triathlon W’ staat er op de kalender. Zonder enige wroeging streep ik deze herinnering door. Ik had me verheugd op vier of vijf triathlons dit jaar, maar de plannen zijn gewijzigd. Ik doe dit jaar geen enkele triathlon. En ik vind het niet eens erg! Dit keer is het geen blessure die roet in het eten gooit, maar het leven dat ons een mooi cadeautje brengt: ik ben zwanger! Lees verder Geen triathlons voor mij dit jaar

Blij met regen

Nienke hardlopen regenAl bij vertrek vanaf huis krijg ik de regenspetters in mijn gezicht. Eenmaal buiten de bebouwde kom – en dat is snel in ons kleine dorp – zwiept de wind de regen hard mijn gezicht in. Met een graad of drie en windkracht 4 (of was het toch 5?) voelt de regen aan als ijs. Ik huiver en ren door. Ondanks de kou, de regen, de harde wind, ben ik blij dat ik hier weer loop. Want gladheid heeft de afgelopen weken regelmatig roet in het eten gegooid. Lees verder Blij met regen