Categoriearchief: Wielrennen

Doelgericht

Veel sporters hebben er last van: als ze geen doel voor ogen hebben, dan ontbreekt de motivatie om te trainen. Dat was bij mij eigenlijk nooit zo’n probleem: ik sport voor mijn plezier, ik ben niet zo prestatiegericht. Waarschijnlijk omdat ik wel weet dat ik de snelste niet ben, nooit op een podium zal staan. Maar de afgelopen weken lukte het me maar matig om me op te laden voor trainingen. Lees verder Doelgericht

Soms moet je gewoon gáán!

Nienke bankrover (1)Laat ik er maar eerlijk voor uitkomen: ik heb een hekel aan de winter. Vorst en sneeuw: aan mij is het niet besteed. Ik heb al jaren de onhebbelijke gewoonte om onderuit te gaan als het glad is. En aangezien ik een aardig eind moet rijden voordat ik bij mijn werk ben, vind ik gladheid op de wegen een gruwel. Sporten in de winter is nu ook niet echt mijn hobby. Dus toen het laatst op zondag flink koud was, keek ik er niet naar uit om te gaan fietsen. Lees verder Soms moet je gewoon gáán!

Afstappen is voor watjes

Nienke-col-du-DononGeen kip te bekennen in de wijde omtrek. Nou ja, helemaal zeker ben ik daar niet van, maar ik zie er tenminste geen één. Fietsen in de Vogezen betekent fietsen door het bos. En aan deze kant van het gebied zijn de colletjes rustig, onontdekt bijna. Naast me het geluid en af en toe zicht op het kabbelende water. Vogels die kwetteren en schetteren en verder niks dan het geluid van twee wielen op het asfalt. Lees verder Afstappen is voor watjes

Uitgieren en doorgaan

Nienke Vrouwentriathlon Utrecht 2017‘Je doet het voor jezelf, het gaat erom dat je het haalt, je doet het voor jezelf, het gaat erom dat je het haalt, je doet het voor jezelf…’ Als een soort mantra gaat deze gedachte door me heen als ik tegen de wind in aan het stoempen ben op Het Lint. Deze mentale herhaling moet ervoor zorgen dat mijn gedachten niet te veel afdwalen. Want steeds opnieuw denk ik aan al die mensen voor wie ik graag een mooie prestatie neer wil zetten. En zodra ik daar aan denk, heb ik direct het gevoel dat ik tekort schiet. Lees verder Uitgieren en doorgaan

Doe ik het wel of doe ik het niet?

bloemblaadje plukkenTwijfel, twijfel, twijfel. Doe ik het wel, of doe ik het niet? De afgelopen dagen hink ik continu op twee gedachten: ‘Ja, ik schrijf me in!’ en ‘Nee, ik doe het niet’. Ik wil zo graag meedoen aan de 1/16e van de Vrouwentriathlon, maar ik vraag me tegelijkertijd af hoe verstandig dit is. Het is als met een bloemetje: ik pluk er steeds een blaadje af: ik doe het wel, ik doe het niet, ik doe het wel, ik doe het niet… Lees verder Doe ik het wel of doe ik het niet?

Blij ei

Eerste-ritje-2017“Wat moet ik aan? Zal ik nu al gaan of pas later op de ochtend?” Het is zaterdagochtend, een mooie lentedag en ik heb bedacht dat ik tóch een rondje ga fietsen. Toen ik afgelopen week de fiets even uit de garage moest halen om plek te maken, werd ik getriggerd: ‘ik wil fietsen!’ Het hele jaar is het er vanwege gezondheidsklachten nog niet van gekomen. De pijn in mijn handen, vingers en polsen als gevolg van de reuma is nog steeds niet weg. Ik durf het daarom al weken niet aan om op de racefiets te stappen, bang dat het niet zal gaan, dat ik niet eens de remmen kan dichtknijpen. Maar het knaagt en het kriebelt, zeker met dit mooie weer. Lees verder Blij ei

De eerste keer

Swimbikeruncore‘Like a vir-hi-hi-hirgin’. Ik betrap me erop dat ik al de halve dag like a virgin van Madonna loop te neuriën. De afgelopen weken mocht ik – na de bevalling van onze dochter in september – steeds een beetje meer doen op sportgebied. En elke keer had ik vlinders in mijn buik en maagdelijke zenuwen: de eerste keer, hoe zal het zijn? Lees verder De eerste keer

Van de racer naar de tank

racer-versus-tankNa de vroege zomervakantie in de Pyreneeën – voor mij zónder racefiets – wilde ik per se nog één keer een rondje maken op de racefiets in Friesland. Gewoon, om te kijken of het nog zou lukken. Met m’n bolle buik – 31 weken zwanger – stap ik op mijn trouwe racefiets. Al bij het wegrijden voelt het niet lekker; steeds meer en vaker krijg ik last van mijn bekkenbodem en op de racefiets is mijn houding al helemaal niet optimaal. Lees verder Van de racer naar de tank

Halverwege

halverwege“Oh, al bijna 20 weken. Nou, dan zit je op de helft. Proficiat hoor!” Ik wil de verhuurster van ons vakantiehuisje in Zuid-Limburg tegenspreken – ‘op de helft, nee joh, nog lang niet!’- maar doe het maar niet. Geeft niks, dat ze zich vergist. Terwijl we onze spullen uitpakken, galmen haar woorden na in mijn hoofd. ‘Op de helft, op de helft, op de helft’. Ik realiseer me dat ze gelijk heeft: ik zit echt al op de helft van mijn zwangerschap. Lees verder Halverwege

Geen triathlons voor mij dit jaar

swim bike run baby‘Inschrijven triathlon W’ staat er op de kalender. Zonder enige wroeging streep ik deze herinnering door. Ik had me verheugd op vier of vijf triathlons dit jaar, maar de plannen zijn gewijzigd. Ik doe dit jaar geen enkele triathlon. En ik vind het niet eens erg! Dit keer is het geen blessure die roet in het eten gooit, maar het leven dat ons een mooi cadeautje brengt: ik ben zwanger! Lees verder Geen triathlons voor mij dit jaar