Tag Archives: enkelblessure

Dahaag winter!

Nienke hardlopenDe zon piept tussen de ochtendnevel door, in de sloot naast me sprint een fuut verschrikt voor me uit over het water. Twintig meter verder verbergt hij zich in het riet. Ik ruik dat boeren net hebben gegierd en zie en hoor de meeuwen krijsend cirkelen boven de net bemeste weilanden. Even verderop observeren drie schapen al herkauwend dat rare mens dat hier loopt te hijgen en te puffen. Dat rare mens, dat ben ik. Ik ben weer aan het hardlopen. En ik geniet met volle teugen. Want het is lente! Continue reading Dahaag winter!

Buitenspelen

buitenspelenEen hartslag van misschien wel 180, kriebels in mijn buik, een lach van oor tot oor, een juichjubel die mijn lippen ontglipt. Eindelijk ben ik weer in beweging, eindelijk ben ik weer aan het sporten. En dan eens niet binnen, in een zwembad of bij de fysiotherapeut. Nee, ik zit op m’n racefiets en rijd buiten. In de zon nog wel! Continue reading Buitenspelen

Blauwe verleiding

Blauwe verleidingOnderaan het mailtje van S. over een te plannen vergadering in december staat deze zin: ‘En heeft de badmuts je al verleid?’ Ik grinnik als ik het lees. S. heeft me inderdaad op ideeën gebracht. Laatst kreeg ik een bedankje van S. via de post toegestuurd omdat ik haar in contact had gebracht met een potentiële werkgever. In het pakketje zat onder meer een badmuts. Op het begeleidende kaartje schreef zij: ‘Hoop dat je enkel gauw weer over is. Als dank hier twee sportieve presentjes. Hopelijk inspireert de ene je om toch eens vaker het water in te duiken’. Continue reading Blauwe verleiding

Dik en blauw

Nienke Stelvio Dit had een blog moeten worden over mijn 21 haarspeldbochten op de Stelvio, die beruchte berg in Italië. Over hoe ik – lichtelijk ongetraind – tóch de top heb gehaald. Dat ik wel regelmatig even moest afstappen, omdat ik last had van de hoogte (de top ligt op 2758 meter) en letterlijk naar adem liep te happen. Dat ik zowel trots ben (ik heb doorgezet en heb de top gehaald) als iets minder trots (ik heb ‘slechts’ de laatste 7 kilometer gereden in plaats van de hele berg). Maar dit wordt geen blog over die prachtige, imposante rotberg. Het wordt een blog over een dikke, blauwe enkel… Continue reading Dik en blauw