Tagarchief: fietsen

Drie keer is scheepsrecht: Sudwest Fryslân Triathloncup volbracht!

Hoe trots ik ben? Heel, heel, heel trots. Op mezelf. Want ik heb drie weekenden achter elkaar een triathlon volbracht. Niet alleen verbeterde ik twee keer mijn pr op de achtste, ik heb zelfs een kwart volbracht! Workum, Witmarsum en Wommels, drie totaal verschillende triathlons in het mooie Zuidwest-Friesland, alledrie maakten ze deel uit van de Sudwestfryslân Triathloncup. En ik was erbij! Lees verder Drie keer is scheepsrecht: Sudwest Fryslân Triathloncup volbracht!

Soms moet je gewoon gáán!

Nienke bankrover (1)Laat ik er maar eerlijk voor uitkomen: ik heb een hekel aan de winter. Vorst en sneeuw: aan mij is het niet besteed. Ik heb al jaren de onhebbelijke gewoonte om onderuit te gaan als het glad is. En aangezien ik een aardig eind moet rijden voordat ik bij mijn werk ben, vind ik gladheid op de wegen een gruwel. Sporten in de winter is nu ook niet echt mijn hobby. Dus toen het laatst op zondag flink koud was, keek ik er niet naar uit om te gaan fietsen. Lees verder Soms moet je gewoon gáán!

Afstappen is voor watjes

Nienke-col-du-DononGeen kip te bekennen in de wijde omtrek. Nou ja, helemaal zeker ben ik daar niet van, maar ik zie er tenminste geen één. Fietsen in de Vogezen betekent fietsen door het bos. En aan deze kant van het gebied zijn de colletjes rustig, onontdekt bijna. Naast me het geluid en af en toe zicht op het kabbelende water. Vogels die kwetteren en schetteren en verder niks dan het geluid van twee wielen op het asfalt. Lees verder Afstappen is voor watjes

Van de racer naar de tank

racer-versus-tankNa de vroege zomervakantie in de Pyreneeën – voor mij zónder racefiets – wilde ik per se nog één keer een rondje maken op de racefiets in Friesland. Gewoon, om te kijken of het nog zou lukken. Met m’n bolle buik – 31 weken zwanger – stap ik op mijn trouwe racefiets. Al bij het wegrijden voelt het niet lekker; steeds meer en vaker krijg ik last van mijn bekkenbodem en op de racefiets is mijn houding al helemaal niet optimaal. Lees verder Van de racer naar de tank

Halverwege

halverwege“Oh, al bijna 20 weken. Nou, dan zit je op de helft. Proficiat hoor!” Ik wil de verhuurster van ons vakantiehuisje in Zuid-Limburg tegenspreken – ‘op de helft, nee joh, nog lang niet!’- maar doe het maar niet. Geeft niks, dat ze zich vergist. Terwijl we onze spullen uitpakken, galmen haar woorden na in mijn hoofd. ‘Op de helft, op de helft, op de helft’. Ik realiseer me dat ze gelijk heeft: ik zit echt al op de helft van mijn zwangerschap. Lees verder Halverwege

Trainen met een schema: core en slapen

eat-sleep-swim-bike-run-repeatDe lage plank, de zijplank, aankomende week komt het bruggetje erbij. Sinds oktober pak ik het trainen professioneler aan en word ik gecoacht door Sione Jongstra. En op het programma staat – naast uiteraard zwemmen, fietsen en hardlopen – ook coretraining. En dat valt niet altijd mee! Lees verder Trainen met een schema: core en slapen

Bedankt voor het juichen!

Nienke Vrouwentriathlon Utrecht“Kom op Nienke, je bent een toppertje!” Van links én rechts hoor ik de aanmoedigingen van mijn twee schoonmoeders. Beide dames stonden vanochtend al vroeg op om mee te helpen als vrijwilliger bij de Vrouwentriathlon. En dit keer mogen ze mij ook nog eens aanmoedigen. Ook een oud-collega (die net zo vroeg op moest staan om samen met ons vanuit Friesland naar Utrecht te rijden) spoort me aan. Net als onze twitter-fiets-kennis die vanochtend al vroeg op de fiets zat om vanuit Hilversum hiernaar toe te rijden. Wat is dit leuk zeg, aan de Vrouwentriathlon meedoen met zoveel fans en bekenden langs de kant! Lees verder Bedankt voor het juichen!

Bijna drie minuten…

DSC_0397Bijna drie minuten. Dat is het verschil tussen mijn eindtijd op de 1/8 Vrouwentriathlon van Nijeveen in 2014 en de 1/8 triathlon van Witmarsum van 2015. Mijn tijd dit jaar? 1.44.41. Geen toptijd hoor ik u denken. Nee, dat klopt. Maar wél bijna drie minuten sneller dan vorig jaar. En daar ben ik al met al toch best tevreden mee. Lees verder Bijna drie minuten…

Koppeltraining met de fanclub

Nienke koppeltrainingOef. Wat zijn die benen zwaar. En wat gaat mijn hartslag omhoog. Hup Nienke, loop eens door, dit gedeelte moet in een hoger tempo! Ik kan mezelf wel proberen aan te sporen, maar mijn benen weigeren domweg dienst. Na een rondje fietsen van zo’n 24 minuten is het nu tijd voor 8 minuten hardlopen ‘in een matig tempo’ zoals het trainingsschema dicteert. Maar er is geen sprake van een matig tempo, er zit voor mijn gevoel zelfs geen gang in. Nu weet ik het ineens weer, hardlopen na het fietsen is zwaar, heel zwaar…! Lees verder Koppeltraining met de fanclub

Col du Mont Cenis: schuld van de vliegen

MontCenis2“Ik ben nog niet dood, laat me met rust!!!” Lichtelijk hysterisch schreeuw ik naar de vliegen die op mijn handen, stuurlint, bril, mond, neus, armen en benen zitten. Het gezoem en gekriebel om me heen en de vliegen die net niet mijn mond invliegen maken me razend. Het is warm (boven de 35 graden) en de eerste col van de vakantie, de Col du Mont Cenis, valt vies tegen. “Het is de schuld van de vliegen. Echt. En misschien ook wel van de hitte”, denk ik terwijl ik omhoog zwoeg. Maar ik weet dat het daar niet aan ligt, het is mijn eigen schuld. De extra kilo’s die ik er afgelopen jaar aan heb gesnoept, zitten me nu meer dan ooit in de weg. Lees verder Col du Mont Cenis: schuld van de vliegen