Tagarchief: trainen

Doelgericht

Veel sporters hebben er last van: als ze geen doel voor ogen hebben, dan ontbreekt de motivatie om te trainen. Dat was bij mij eigenlijk nooit zo’n probleem: ik sport voor mijn plezier, ik ben niet zo prestatiegericht. Waarschijnlijk omdat ik wel weet dat ik de snelste niet ben, nooit op een podium zal staan. Maar de afgelopen weken lukte het me maar matig om me op te laden voor trainingen. Lees verder Doelgericht

De stoute schoenen

de stoute schoenenMijn hardloopschoenen. Al zo’n twee maanden staan ze stof te vergaren. Een dag vóór ik te horen kreeg dat ik reuma heb, ging ik nog hardlopen. Mijn voeten deden zeer, mijn knie stond in de fik. Maar ach, hoe vaak had ik dat al niet gehad? Ik ging gewoon, pijn hoorde er toch bij? Inmiddels weet ik dus dat die pijn een oorzaak heeft. En hardlopen heb ik sindsdien niet meer gedaan. Maar sinds kort speel ik steeds meer met de gedachten om toch de stoute (hardloop)schoenen aan te doen en gewoon weer te gaan rennen. Lees verder De stoute schoenen

Blij ei

Eerste-ritje-2017“Wat moet ik aan? Zal ik nu al gaan of pas later op de ochtend?” Het is zaterdagochtend, een mooie lentedag en ik heb bedacht dat ik tóch een rondje ga fietsen. Toen ik afgelopen week de fiets even uit de garage moest halen om plek te maken, werd ik getriggerd: ‘ik wil fietsen!’ Het hele jaar is het er vanwege gezondheidsklachten nog niet van gekomen. De pijn in mijn handen, vingers en polsen als gevolg van de reuma is nog steeds niet weg. Ik durf het daarom al weken niet aan om op de racefiets te stappen, bang dat het niet zal gaan, dat ik niet eens de remmen kan dichtknijpen. Maar het knaagt en het kriebelt, zeker met dit mooie weer. Lees verder Blij ei

De eerste keer

Swimbikeruncore‘Like a vir-hi-hi-hirgin’. Ik betrap me erop dat ik al de halve dag like a virgin van Madonna loop te neuriën. De afgelopen weken mocht ik – na de bevalling van onze dochter in september – steeds een beetje meer doen op sportgebied. En elke keer had ik vlinders in mijn buik en maagdelijke zenuwen: de eerste keer, hoe zal het zijn? Lees verder De eerste keer

Aan de wilgen

aan de wilgenHet is zover: ik hang mijn hardloopschoenen aan de wilgen. Figuurlijk dan hè. Om te beginnen heb ik ze niet in een echte wilg gehangen, maar in een willekeurige boom die ik tegenkwam. Om ze er ook snel weer uit te halen. Want hoewel ik even de brui heb gegeven aan hardlopen, trek ik mijn fijne schoenen nog wel regelmatig aan. Voor een stevige wandeling bijvoorbeeld. Lees verder Aan de wilgen

Blij met regen

Nienke hardlopen regenAl bij vertrek vanaf huis krijg ik de regenspetters in mijn gezicht. Eenmaal buiten de bebouwde kom – en dat is snel in ons kleine dorp – zwiept de wind de regen hard mijn gezicht in. Met een graad of drie en windkracht 4 (of was het toch 5?) voelt de regen aan als ijs. Ik huiver en ren door. Ondanks de kou, de regen, de harde wind, ben ik blij dat ik hier weer loop. Want gladheid heeft de afgelopen weken regelmatig roet in het eten gegooid. Lees verder Blij met regen

Adembenemend​

Nienke zwemmen Franse AlpenIk sta tot mijn enkels in het water, wankelend. Naast me rent een meisje van een jaar of tien onbezorgd in en uit het water. Ik kijk er met verbazing en lichte bewondering naar terwijl ik nog een paar passen verder strompel. Dit Franse meertje heeft de typisch Franse bodembedekking: grote kiezelstenen. En blijkbaar ben ik er niet op gebouwd om daar enigszins normaal overheen te lopen. Voorzichtig loop ik verder, ik verbijt de pijn van de steentjes die in mijn voeten prikken en steken. Lees verder Adembenemend​

Geheugensteuntje

geheugensteuntjeSinds kort train ik volgens een nieuw schema. Geen gekke dingen hoor, een heel relaxed schema eigenlijk: één keer per week zwemmen, één keer hardlopen, één keer fietsen. Ik vond het op de website van de NTB. Ik hoop dat ik hiermee iets beter werk aan alle onderdelen en zo goed voorbereid aan de start sta van een 1/8e triathlon eind augustus hier in de buurt en op 20 september bij de 1/16e van de Vrouwentriathlon Utrecht. Lees verder Geheugensteuntje

Dahaag winter!

Nienke hardlopenDe zon piept tussen de ochtendnevel door, in de sloot naast me sprint een fuut verschrikt voor me uit over het water. Twintig meter verder verbergt hij zich in het riet. Ik ruik dat boeren net hebben gegierd en zie en hoor de meeuwen krijsend cirkelen boven de net bemeste weilanden. Even verderop observeren drie schapen al herkauwend dat rare mens dat hier loopt te hijgen en te puffen. Dat rare mens, dat ben ik. Ik ben weer aan het hardlopen. En ik geniet met volle teugen. Want het is lente! Lees verder Dahaag winter!

Zwemmende angsthaas

angsthaasjeHet is tijd om met de billen bloot te gaan. Figuurlijk hoor, wees gerust! Ik zal jullie de aanblik op mijn onbedekte derrière besparen. Nee, het is tijd voor een bekentenis…ik ben een watje. Een bangerik, een lafaard, een angsthaas. Ik heb er over het algemeen geen last van, kan prima functioneren, je ziet het niet aan me, maar soms word ik geconfronteerd met mijn eigen gebrek. Zo ook een paar weken geleden, tijdens mijn vuurdoop bij het trimzwemmen. Lees verder Zwemmende angsthaas