Tag Archives: Vrouwentriathlon

Uitgieren en doorgaan

Nienke Vrouwentriathlon Utrecht 2017‘Je doet het voor jezelf, het gaat erom dat je het haalt, je doet het voor jezelf, het gaat erom dat je het haalt, je doet het voor jezelf…’ Als een soort mantra gaat deze gedachte door me heen als ik tegen de wind in aan het stoempen ben op Het Lint. Deze mentale herhaling moet ervoor zorgen dat mijn gedachten niet te veel afdwalen. Want steeds opnieuw denk ik aan al die mensen voor wie ik graag een mooie prestatie neer wil zetten. En zodra ik daar aan denk, heb ik direct het gevoel dat ik tekort schiet. Continue reading Uitgieren en doorgaan

Koudwatervrees

Nienke in de TrekvaartVan links komt een bootje. Of eigenlijk: een flinke boot, een plezierjacht. “Ik wacht eerst wel even op die boot, ik moet namelijk oversteken en anders komt ik precies onhandig uit”, zeg ik tegen mijn man. Samen met onze kinderen staat hij te wachten totdat ik in het water ga. Ons zoontje van vijf staat alvast te applaudisseren, de lieverd. Nadat ik de boot van links én een kano van rechts heb laten passeren, moet het er toch echt van komen. Vanaf de steiger laat ik me in het water zakken. Continue reading Koudwatervrees

Doe ik het wel of doe ik het niet?

bloemblaadje plukkenTwijfel, twijfel, twijfel. Doe ik het wel, of doe ik het niet? De afgelopen dagen hink ik continu op twee gedachten: ‘Ja, ik schrijf me in!’ en ‘Nee, ik doe het niet’. Ik wil zo graag meedoen aan de 1/16e van de Vrouwentriathlon, maar ik vraag me tegelijkertijd af hoe verstandig dit is. Het is als met een bloemetje: ik pluk er steeds een blaadje af: ik doe het wel, ik doe het niet, ik doe het wel, ik doe het niet… Continue reading Doe ik het wel of doe ik het niet?

De stoute schoenen

de stoute schoenenMijn hardloopschoenen. Al zo’n twee maanden staan ze stof te vergaren. Een dag vóór ik te horen kreeg dat ik reuma heb, ging ik nog hardlopen. Mijn voeten deden zeer, mijn knie stond in de fik. Maar ach, hoe vaak had ik dat al niet gehad? Ik ging gewoon, pijn hoorde er toch bij? Inmiddels weet ik dus dat die pijn een oorzaak heeft. En hardlopen heb ik sindsdien niet meer gedaan. Maar sinds kort speel ik steeds meer met de gedachten om toch de stoute (hardloop)schoenen aan te doen en gewoon weer te gaan rennen. Continue reading De stoute schoenen

Blij ei

Eerste-ritje-2017“Wat moet ik aan? Zal ik nu al gaan of pas later op de ochtend?” Het is zaterdagochtend, een mooie lentedag en ik heb bedacht dat ik tóch een rondje ga fietsen. Toen ik afgelopen week de fiets even uit de garage moest halen om plek te maken, werd ik getriggerd: ‘ik wil fietsen!’ Het hele jaar is het er vanwege gezondheidsklachten nog niet van gekomen. De pijn in mijn handen, vingers en polsen als gevolg van de reuma is nog steeds niet weg. Ik durf het daarom al weken niet aan om op de racefiets te stappen, bang dat het niet zal gaan, dat ik niet eens de remmen kan dichtknijpen. Maar het knaagt en het kriebelt, zeker met dit mooie weer. Continue reading Blij ei