Hiep hiep reuma

Hiep hiep reuma
Hiep hiep reuma
Verjaardagen moet je vieren. Dus vandaag steek ik een kaarsje aan voor mijn reuma. Precies een jaar geleden kreeg ik telefonisch van de reumatoloog te horen dat ik – tegen de verwachtingen in – tóch reuma bleek te hebben. Oftewel: hiep hiep reuma!

Wat volgde na dat telefoontje was een periode vol onzekerheid, verdriet, boosheid, pijn, zoeken naar de juiste medicatie en angst voor de toekomst. Pas later kwam de acceptatie (voor zover je een chronische ziekte ooit echt kunt accepteren) en durfde ik weer te geloven in mogelijkheden in plaats van in beperkingen.

En nu, een jaar later? Pijn is er nog steeds, maar redelijk onder controle. De reuma is er ook nog steeds, die gaat niet meer weg. Maar ik héb reuma, ik bén het niet. En die instelling zorgt ervoor dat ik mijn energie in ándere dingen dan mijn ziekte kan stoppen.

Sporten bijvoorbeeld. Het gaat nog steeds, ondanks mijn ziekte. Niet altijd zoals ik zou willen, maar langzaamaan begint het weer ergens op te lijken. Niet in de laatste plaats dankzij mijn coach die goede schema’s voor me maakt. Hopelijk laat mijn lijf me dit jaar niet te veel in de steek en kan ik er een mooi, sportief jaar van maken.

Dus vandaag is het feest. Hiep hiep reuma, maar vooral hiep hiep hoera voor mezelf, voor mijn krakkemikkige lichaam dat tóch doet wat mijn eigenwijze geest wil. Op naar de volgende verjaardag!

Hiep hiep reuma
Hiep hiep reuma

Een gedachte over “Hiep hiep reuma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *